Monday, 20 July 2015

മഴയോ അതോ !

മാനം കണ്ണീർ തൂകുന്നു,
ഒരു പക പോക്കൽ പോൽ

മരം മറിഞ്ഞ് വീഴുന്നു,
ഇനിയും മുറിക്കാൻ അനുവദിക്കില്ല പോൽ

പാറകൾ തനിയെ പിളരുന്നു,
ഇനിയും പിളർക്കാൻ അനുവദികില്ല പോൽ

പുഴ കൂട്ട് തേടി നടക്കുന്നു,
മണലൂറ്റുകാരൻ്റെ വീടും വേണം കൂട്ടിന് പോൽ

തോട് മത്സരിചീടുന്നു,
മാലിന്യങ്ങളുടെ നിറങ്ങളോട് തോൽക്കാൻ വയ്യ പോൽ

പാടങ്ങൾ കര കവിയുന്നു
ജൈവ പാനത്തിനാണ്
യാത്ര പോലും

വരക്കാർ വരച്ച് കൂട്ടുന്നു
ഭംഗിയുടെ ലീലാവിലാസങ്ങൾ

പ്രകൃതി നിവർന്ന് നിൽക്കുന്നു
ഛായാചിത്ര-ത്തിനായ്

എന്തോ ഞാൻ മാത്രം ഭയക്കുന്നു
എല്ലാം അവസാനിക്കാനുള്ള
ആളിക്കത്തലുകൾ ആകുമോ....?

Sunday, 10 May 2015

അമ്മ

ഇല്ല... തനിക്ക് തെറ്റ് പറ്റിയിരിക്കുന്നു...

എനിക്ക് വൈകി പോയി....
ഇനിയും കാത്ത് നിന്നാൽ...
ഈ ആരവങ്ങൾ അവസാനിച്ചാൽ....

ഇല്ല.. എനിക്കത് ഒർക്കാൻ തന്നെ കഴിയുന്നില്ല....

ആയിര കണക്കിന് ലൈക്കുകൾ തനിക്ക് നഷ്ടമാവാൻ പോവുകയാണ്....
ഒരു പാട് കമൻ്റ്കളും....

എനിക്കുമിടണo.... അമ്മയോടപ്പം ഒരു സെൽഫി....

ഇല്ലങ്കിൽ....
എൻ്റെ താരപദവിക്ക് കോട്ടം തട്ടും...

അയാൾ നാടുക്കുകയല്ല... ഓടുകയായിരുന്നു...
തൻ്റെ അച്ഛനും അമ്മയുമുള്ള ആ "സ്നേഹ വീട്ടി" ലേക്ക്....

ആ ചുളിവുകൾ വീണ ശരീരത്തെ അവനാ വീട്ടിൽ തെരയുകയായിരുന്നു....

അതാ ആ കൈകൾ....
എനിക്ക് ഒരു പാട് ഭക്ഷണം വാരിതന്ന...
ഒരു പാട് താലോലിച്ച ആ കൈകൾ...

പിന്നെ ഒന്നും നോക്കിയില്ല...
അമ്മയെ ചേർത്ത് നിറുത്തി വാരി പുണർന്നു.....

ആവൻ്റെ ക്യാമറ ഫ്ലാഷ് ഒന്ന് മിന്നി....

ആ അമ്മ സന്തോഷത്താൽ വികാരഭരിതയായി....
അവർക്കത് വിശ്വാസിക്കാനായില്ല...

അതിലേറെ സന്താഷത്തിയായിരുന്നു അവൻ.... ലൈക്കുകളുടെ നോട്ടിഫിക്കേഷൻ വരാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു....

തിരികെ അവൻ ആ "സ്നേഹവീടി"ൻ്റെ പടികളിറങ്ങുമ്പോൾ അവനെ പോലെ ഒരു സെൽഫിക്കായ് മറ്റൊരുത്തൻ കൂടി ഓടി വരുന്നു...

അവനും തിരയുകയാണ് ചുളിവുകൾ വീണ മാറ്റൊരു ശരീരത്തെ....

"സ്നേഹ വീടെന്ന ആ ആതുരാലയത്തിൽ "

Saturday, 21 March 2015

എന്റെ പ്രണയം...







  പ്രണയമെ നിനക്ക് നന്ദി...

കാരണം
പ്രകൃതിയുടെ ഭംഗി ആസ്വാദിക്കാൻ നീ എന്നെ പഠിപ്പിച്ചു...

ചന്ദ്രനോട് സംസാരിക്കാൻ എനിക്ക് കഴിഞ്ഞു...

നക്ഷത്രങ്ങൾ എന്റെ കൂട്ടുകാരായി...

പാട്ടുകളിൽ അറിയാതെ ലയിച്ചു...

ഉറക്കം ഒഴിക്കാനും

സ്വപ്നം കാണാനും♥

പുഞ്ചിരി കെണ്ട് സ്വന്തമാക്കാനും

കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് സംസാരിക്കാനും

പറയാതെ കേൾക്കാനും

കേൾക്കാതെ മറുപടി നൽകാനുo

കാണതെ മനസിലാക്കാനും

അതിനമപ്പുറം

അമ്പിളി മാമനെ
ഞങ്ങളുടെ മൊബൈൽ ആക്കാൻ വരെ നീ പഠിപ്പിച്ചു...

പ്രണയമെ നിനക്ക് ഒരായിരം നന്ദി    — 

Wednesday, 18 March 2015

ആ വഴിയിലും......



ഈ വഴിയിലുടെ ആ വിദ്യാലയത്തിലേക്ക് ഇത്രയെറെ വിദ്യാർത്ഥികൾ പോയിരുന്നുവെന്നും ഒരുപാട് വിദ്യാർത്ഥികൾ നിന്നെ പോലെ അവിടെ പഠിച്ചിരിന്നുവെന്നും എനിക്ക് മനസിലാക്കാൻ നീ അവിടത്തെ പഠിത്തവും ആ വഴിയും ഉപേക്ഷിക്കേണ്ടി വന്നു...
കാരണം
ആ വിദ്യാലയത്തിലും ആ വഴിയിലും എന്റെ കണ്ണുകൾ നിന്നെ അല്ലാതെ തേടിയിരുന്നില്ല... heart ഇമോട്ടിക്കോൺ
നിന്നെ അല്ലാതെ കണ്ടിരുന്നില്ല.... heart ഇമോട്ടിക്കോൺ heart ഇമോട്ടിക്കോൺ heart ഇമോട്ടിക്കോൺ

പൂതി....പൂതി.....




പ്ലസ്റ്റുവിന് പഠിക്കുന്ന കാലം, കോളേജിൽ സുന്ദരമായി ജീവിക്കുന്നതിനിടയിലാണ് ചൊള്ള (ചിക്കൻ ബോക്സ്) പിടിപെട്ടത്,
സംഭവം കിടിലനായിരുന്നു...
ഞാൻ ഏകദേശം കിടപ്പിൽ തന്നെ ആയി...
ഒന്ന് രണ്ട് ദിവസം ഞാൻ അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയിതു. പിന്നെ ഭക്ഷണം പോലും കഴിക്കാതെ ആയി. സത്യം പറഞ്ഞാൽ കഴിക്കാൻ പറ്റാതെ ആയി.
സ്നേഹത്തോടെ രാപ്പകലുകൾ വിത്യാസമില്ലാതെ എന്റെ ഉമ്മ എനിക്ക് കാവലിരുന്നു, പ്രാർത്ഥനകളോടെ...
ആഴ്ച്ചകൾ പിന്നിട്ടിട്ടും സംഭവം പിടിവിടുന്ന മട്ടില്ല. എനിക്കാണേൽ ആകെ മടുത്തു. ഫോൺ നോക്കാൻ പാടില്ല. ഒന്നൂം വായിക്കാൻ പാടില്ല. എണീറ്റ് നിൽക്കാനോ വയ്യതാനും...
പിന്നെ ഒരുപാട് സന്ദർശകരായി. ചിലർ വന്ന് നോക്കി കണ്ണ് നിറക്കുന്നു..
ഉമ്മ എപ്പോഴുംചോദിക്കുമായിരുന്നു...
" വല്ല പുതിയുമുണ്ടോ എന്ന്"
"ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറവേറ്റിയില്ലങ്കിൽ രോഗം മാറില്ലത്രെ"
ഇക്കാക്കയും ഉപ്പയും ഉമ്മയും എല്ലാവരും പുതികൾ ചോദിച്ചു. ഞാൻ പൂതികളൊക്കെ തിന്ന് മുതലാക്കി 😅. എന്റെ പൂതികൾ എല്ലാം തീർന്ന് തുടങ്ങി. രോഗം മാറാത്തത് കൊണ്ട് ചോദ്യം മാത്രം തീർന്നില്ല, കാണാൻ വരുന്നവർക്കെല്ലാം ഒരേ ചോദ്യം
"ഇനി വല്ല പൂതിയുമുണേ്ടോ...? " 
ഞാൻ ഇല്ലാ എന്ന് പറഞ്ഞ് മടുത്തു. അപ്പോൾ ചിലർ രഹസ്യമായി വന്ന് എന്നോട് ചോദിക്കുന്നു,
'വല്ലതുമുണേ്ടേൽ എന്റെ കുട്ടി എന്നോട് പറ'
ഞാൻ പല തവണ പറഞ്ഞു. ഒന്നുമില്ല എന്ന്. പിന്നീട് പൂതി ചോദിക്കൽ എനിക്ക് ഒരു പാരയായി.
ഒരു ദിവസം എല്ലാവരും ഇരിക്കെ എന്റെ പൊന്നുമ്മ വീണ്ടും ചോദിച്ചു.
"മ്മാന്റെ കുട്ടിക്ക് എന്തിനെങ്കിലും പൂതിയുണ്ടങ്കിൽ പറയടാ"
സഹികെട്ട് അൽപ്പം അർത്ഥം വെച്ച് കൊണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു..
"ന്നാ ങ്ങളല്ലാരും കൂടി എനിക്കൊരു പെണ്ണ് കെട്ടിച്ച് തരീം"
അവർക്ക് അർത്ഥം പിടികിട്ടിയോ എന്നറിയില്ല
എന്തുതന്നെ ആയാലും സത്യം പറയാലോ അതിന് ശേഷം ആരും എന്നോട് പൂതി ചോദിചിട്ടില്ല..
പടചോന്റെ കൃപ കെണ്ട് ആ പൂതി മാറാതെ തന്നെ ഏന്റെ രോഗവും മാറി...
ഞാൻ ഇപ്പോഴും അവിവാഹിതൻ തന്നെ...😎