എനിക്കുമെഴുതണം ഒരു കവിത
ചുടു ചോര നിറച്ച തൂലികതൻ
അക്ഷരങ്ങൾ പൊഴിച്ച്
രാജ്യസ്നേഹം തുളുമ്പുന്ന
എൻ നിണത്താലൊരു കവിത
വായ പിളരുമാറുച്ചത്തിലുളള
എൻ മൊഴി ശബ്ദങ്ങൾ
ദേശസ്നേഹത്തിലാറാടി
മിന്നൽ പിളരുകളായീടണം
നീതി ന്യായ മുറികൾക്കുള്ളിൽ
കറുത്ത ശീലതൻ മറവിലായി
മൗനിയായിടും നീതിതൻ മുന്നിൽ
നിസഹായരാണിന്ന് ചിലർ
ഇന്നലകളിലില്ലാത്ത സ്നേഹികളോട്
ദ്രോഹിയല്ല സ്നേഹിയന്ന് ചൊല്ലിടാൻ
ഭയവിഹ്വലനായി നിന്നിടും നേരം
തെളിവായി ഞാനിന്നു ശബ്ദിക്കണമത്രെ
കനയ്യ പോൽ വിധി കാത്തിടും നേരം
ദേശസ്നേഹിതൻ പട്ടത്തിനായ്
എൻ രക്തതുള്ളികളാലെരു കവിത
എനിക്കും എഴുതീടണം...
